من برتر

30 ثبت نظرات

نکات تفسیری سوره شریفه بقره – آیه 264

21 روز قبل

نکات تفسیری سوره شریفه بقره – آیه 264،با آرزوی قبولی طاعات و عبادات و خودسازی‌هاتون درگاه خداوند یگانه، امروز در خدمت شما دوستان هستم با نکات تفسیری آیه 264 سوره شریفه بقره.

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ»
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذي‏ کَالَّذي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَکَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلي‏ شَيْ‏ءٍ مِمَّا کَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْکافِرينَ»


این سوره روی صحبتش با مؤمنینی هست که انفاق می‌کنند بخشش می‌کنند اما مراقب رفتار بدشون نیستند و با منت و آزار و اذیت رسوندن تمام اون بخشش‌هاشون رو از بین می‌برند. می‌فرماید ای مؤمنین چرا صدقاتتون رو وقتی برای خدا انجام می‌دهید و پشتش یک انگیزه ایمانی هست با آزار و اذیت و منتی که می‌گذارید از بین می‌برید. صدقاتی که در این آیه آمده صدقات از صداقت میاد یعنی انفاق صادقانه، انفاق راست، انفاقی که انسان برای یک ارزش بالاتر و برای خدا داره انجام میده. اینجا می‌فرماید اگر شما اون شخصی که دارید نسبت بهش انفاق و بخشش می‌کنید اذیت کنید، با منت‌هاتون آزارش بدید، این صدقه کاملا از بین ‌میره، البته منظور آزار و اذیت فیزیکی و جسمانی نیست همین که شخص نسبت به اون آدمی که داره بهش کمک می‌کنه حرفی بزنه، منتی بگذاره، یا بره بقیه بگه که داره بهش کمک می‌کنه همین بزرگترین آزار و اذیت هست. می‌فرماید که انفاق‌هاتون رو شما در حالی که مؤمن هستید و انگیزه ایمانی دارید، چرا مراقبت نمی‌کنید ازش و منت می‌گذارید؟ این کار شما عین کار کسی هست که پولش رو میده، انفاق می‌کنه ولی برای نمایش و ریاکاری. میگه شما که از اول برای ریاکاری و نمایش دادن انفاق و صدقه نمی‌دادید، شما یک انگیزه ایمانی آخرتی داشتید اما خرابش می‌کنید و وقتی هم که خرابش کردید دیگه هیچ فرقی نمی‌کنید با شخصی که برای ریا کردن داره بخشش می‌کنه. حالا می‌خواد مثال بزنه برای افرادی که تلاش و کوشش می‌کنند اما با منت گذاشتن و آزار و اذیت کردن خرابش می‌کنند، میگه می‌خوای بدونی کاری که میکنی بعد منت می‌گذاری مثل چی هست؟ مثال این آدم، مثال صفوان هست، صفوان یعنی چی؟ صفوان یعنی سنگ صیقلی، سنگ آذرین رو میگن صفوان، سنگ‌های رسوبی رو خب می‌دونیم آب رو داخل خودشون جذب می‌کنند اما سنگ‌های آذرین یا همون سنگ‌های آتشفشانی هرچقدر هم داخل آب بمانند قطره‌ای آب هم داخل خودشون جذب نمی‌کنند، به هیچ عنوان راه نفوذی ندارند کاملا بسته هستند، میگه فرض کن که روی یک سنگ صیقل یک مقدار خاک ریخته باشه، حالا در نظر بگیر که این سنگ در معرض باران تندی باشه، نتیجه چی میشه؟ کاملا روی سنگ شسته میشه و چیزی از اون خاک باقی نمی‌ماند، مثال راجع به سنگ هست اما ارتباطش میده با افرادی که مؤمن هستند صدقه می‌دهند اما با منت گذاشتن از بین می‌برنش...